Hatırla Ne Güzeldin

Aynı ocakta yanarken bile yalnız kaldık hep; sevgisizliğin soğuğunda donup kaldı çoğumuz. Şehirler, solgun bir gün batımının altında pas tutmuş bir uygarlığın kalıntılarını eşeliyor şimdi. O yıkıntıların arasında, boş göz çukurlarıyla dikilen heykellere bakarsan eğer, kendi yansımanı görürsün. Onların sessizliğinde kaybolmuş bir yüz ararsın belki, ama bulacağın sadece kendi yalnızlığın olacak. Unutulmuş bir zamanın izleri, tozlu sokaklarda hâlâ nefes alıyor sanki; her adımda, geçmişin gölgesiyle karşılaşırsın. Ne var ki, o gölgelerde kaybolmak yerine, belki de hatırlamak gerek: Ne güzeldin bir zamanlar, ne sıcaktın.