Hatırla Diye...

Geçmişin sessiz çığlıkları, unutulmaya yüz tutmuş hikâyeler arasında dolaşır bu sayfalar. Kimisi zulmün gölgesinde solan bir mahkûmun son mektubunda, kimisi bir annenin yangın yerine dönmüş yüreğinde, kimisi de umudun peşinde sürüklenen bir çocuğun gözlerinde can bulur. Bazen bir mezar taşı arayışıdır anlatılan, bazen de milyonda bir ihtimalin peşindeki bir yolculuk. Acıların, kayıpların, direnişin izleri, bugüne taşınan bir uyarı gibi karşımızda durur: Unutmak, sadece geçmişi değil, geleceği de karartır. Tarihin tozlu sayfalarında kaybolan sesler, sorumluluğumuzu hatırlatır bize. Yaşananlardan ders çıkarmak, kendi hikâyemizi yazmak için önce hatırlamak gerek. Yoksa yarınlar, bugünün kayıtsızlığının bedelini öder.