Hata Günlüğü

Atakan Yavuz’un *Hata Günlüğü*, insanın doğaya, geçmişe, unutulmuşlara ve kendi vicdanına borçlu kaldığı özrü bir roman diliyle sayıyor. Endüstri çağının yük hayvanlarına, sömürülen topraklara, kirletilen ırmaklara sessizce eğiliyor sayfalar. Bakır tezgahlarda solan zanaatın, göç yollarında kaybolan kuşların, şiiri nefesle eşitleyen Haida halkının sesini duyuruyor. Çingenelerin, delilerin, palamutların, balıkların ve koşarak doğuran antilopların hikayesini, insanın kibriyle örselenen zihinlerin, bedenlerin, ruhların acısını taşıyor. Teknoloji adına bağımsız kitapçıların, sahafların yok sayılmasına; dijital dünyanın dua çarklarını unutturmasına; medyanın dünyayı gözden çıkarmasına ağıt yakıyor. Asfaltta ezilen kedilerden, incinen hafızalara kadar uzanan bir pişmanlık çığlığı bu. Kırık bir özür mektubu gibi, hem kişisel hem evrensel; hem geçmişe hem bugüne bakıyor. Yalnızca neyi kaybettiğimizi değil, nasıl özür dileyeceğimizi de soruyor.