Hastane Önünde İncir Ağacı

Yozgatlı bir delikanlı, çocukluk aşkıyla nişanlıdır. Askere gittiğinde verem mikrobu bedenine yerleşir. Hava değişimi umuduyla memleketine gönderilir, ancak sevdiğinin ailesi kızlarını ona göstermez; hastalığının bulaşıcı olduğundan korkarlar. İstanbul’a tedavi olmak için yola çıkar, hastane yatağında günlerini geçirir. Penceresinden görünen incir ağacı, içindeki fırtınalara tanıklık eder. Ölümün gölgesinde, yüreğindeki acıyı türküye döker: "Hastane önünde incir ağacı..." Doktorlar çare bulamaz, başhekim bile zehir gibi gelen ilaçlarla umutsuz bir savaş verir. Gurbette yalnız kalan genç, son nefesini vermeden önce sevdiğine bir veda bırakır. Türküsü, mezarının başında ağlayan kıza ulaşır; kara bağlasın, gurbet elde kaldığına gözyaşı döksün diye. Geride kalan tek şey, bir aşkın ve çaresizliğin notalarıdır.