Hasbelkader

İnsan, anlam arayışında hep bir iz sürer. Kimi zaman bir katilin bıraktığı ipucunda, kimi zaman da bir yazarın satırlarında. Kötülük, geride iz bırakır; ama yazmak, o izleri dönüştürmenin en güçlü yoludur. Öfke, umutsuzluk, sevinç... Hepsi kağıda döküldüğünde, yok olmaz; aksine, bir başkasına dokunacak kadar canlanır. Yazmak, yıkmaktan zordur çünkü kabul etmeyi gerektirir. Yazar, kendi yaralarını da sayfalara serer; zamanla hesaplaşan, nefesleri titrek karakterler yaratır. Onlar, gökten düşen elmaları yakalamaya çalışanlardır belki de. Oysa zaman, insanın uydurduğu bir ölçüdür sadece. Asıl olan, tecrübenin izlediği yoldur. Doğru bakan için, her adım bir sonraki adımı kolaylaştırır. Çünkü aşina olunan yolda, at daha hızlı koşar.