Harman

Zamanın akışına kapılmadan önce durup düşünmek gerek: Yarını görebilmek için dünü anlamak şart, ama bugünü yaşamadan ikisi de anlamsız kalır. Her an, içinde taşıdığı çelişkilerle gerçekliğini kurar. Bildiklerimiz, aslında sandığımız kadar kesin midir? Ya da yalnızlık, kendi doğrularımızın ne kadarını biçimlendirir? Her şeyi tamamlama telaşında olmak, hayatı yarım bırakmanın ta kendisi değil midir? Çünkü zaman, ne başlar ne de biter; sadece akar. Bazen bir eldiven gibi, bazen bir sohbet gibi yarım kalanlar, aslında tamamlanmamışlığın ta kendisidir. Peki ya siz, yarım bıraktıklarınızı bugün bitirmeye cesaret edebilir misiniz? Yoksa zaman, siz fark etmeden sizi mi bitirecek?