Hani

Oruç Aruoba’nın *Hani* adlı kısa romanı, sessizliğin ve sözün sınırlarında gezinen bir anlatı sunuyor. Sayfalar boyunca, adeta bir nefes alıp veriş gibi ilerleyen cümleler, kaybolan anların peşine düşüyor. Kahramanın zihninde dolaşan sorular, geçmişle bugün arasında kurulan köprülerde anlam kazanıyor; her şey hem çok yakın hem de uzakta kalıyor. Yazar, basit gibi görünen bir sözcüğün ardındaki boşluğu doldururken, okuru da kendi hafızasının derinliklerine çekiyor. Kısa ama yoğun bir yolculuk vaat eden bu metin, okundukça çoğalan bir etki bırakıyor.