Hangi Hayat Benim ?

Eski bir şarkının nağmeleri arasında kaybolurken, geçmişin izleri zihninde canlanıyor. Her anı, sanki bir film karesi gibi gözlerinin önünden akıp gidiyor. Yaşadığı her şey için minnet duyuyor, ama bir yandan da içindeki o derin özlemle yanıp tutuşuyor. Sevgi, sanki uzak bir hayal gibi; sesini duyuyor, ama ona ulaşmak için doğru yolu bir türlü bulamıyor. Karanlık çöktükçe, kaybolmuşluk hissi daha da ağırlaşıyor. "Gel artık," diye fısıldıyor içinden, "dayanacak gücüm kalmadı." Çevresinde ise anlayışını yitirmiş, öfkeyle dolup taşan insanlar var. Para ve hırsın esiri olmuşlar, sevgisiz, anlamsız bir hayatın içinde kaybolup gitmişler. Sadece kendileri için yaşayan bu benciller, başkalarının emeğini ve parasını sömürmekten çekinmiyor. Her şeyin maddiyatla ölçüldüğü bu dünyada, insani değerler unutulmuş gibi görünüyor. Peki ya gerçek mutluluk? O da mı kaybolup gitti?