Haluk’un Defteri (Cep Boy) (Tam Metin)

Tevfik Fikret, oğlu Haluk’un doğumuyla birlikte içindeki karanlığa meydan okur. II. Meşrutiyet’in ilanı da bu değişimi pekiştirir; yıllarca Aşiyan’ın dört duvarı arasına sıkışan şair, yeniden hayata sarılır. Umut, onun için artık uzak bir hayal değil, somut bir gerçekliktir. Şiirlerinde gençliğe seslenir: "Yarın senindir, bu yenilenme, bu devrim... Her şey senin değil mi zaten? Ey geleceğin yüzü, umudun ışığı! Karşında engin bir gökyüzü, bulutsuz, aydınlık... Titreyen kollarıyla seni bekliyor. Çabuk ol, ey hayatın gülümseyen şafağı! Herkesin gözü sende; sen ki yaşamın umudusun. Alnında yeni bir yıldız, hatta bir güneş doğuyor. Ufuklara yürü, geçmişin acılarla dolu sayfaları sonsuza dek kararsın." Fikret’in dizeleri, sadece bir babanın sevincini değil, bir dönemin ruhunu da yansıtır. Haluk’un Defteri, umudun ve değişimin simgesi olarak okurun karşısına çıkar.