Hafızın Gözyaşları

1973 yılının Balıkesir ve İstanbul sokaklarında, umudun peşindeki bir kadın yürüyor. Adı Hafize; beş çocuğunun annesi, sabrın ve sevginin adı. Eşi, yeteneğiyle parlayan bir futbolcu olsa da, alkolün karanlığında kaybolmuş bir adam. Onun dünyasında çocuklar için tek güven limanı, annenin sarsılmaz inancı. Hayat, ona acımasız sınavlar çıkarsa da, o asla teslim olmuyor. Zulme boyun eğmek yerine, çocuklarının gözlerindeki ışığı korumak için mücadele ediyor. Bu roman, sadece bir kadının hayatta kalma savaşını değil, aynı zamanda toplumun göz ardı ettiği şiddetin sessiz çığlığını da duyuruyor. Hafize’nin gözyaşları, aslında nice kadının yaşadığı yalnızlığın, değersizleştirilmenin ve umutsuzluğun yansıması. Her satırı gerçek bir hayat hikâyesinden süzülen bu eser, imtihanın hayatın ta kendisi olduğunu hatırlatıyor. İnsanın, isyan etmeden, sabırla ve inançla dimdik ayakta kalabileceğini gösteriyor.