Hadi Beni Aşk’tan Yarat

Aşk, bazen kâinatın kendisinden bile büyük bir yara gibi açılır içimizde. Küçücük bir zerre kadar kalırız geriye, senin o sonsuz evreninde, kanayan bir yanımızla. Sessizce yan yana dururuz, yaralarımızı gizlemeye çalışırken, aslında her şey çoktan bitmiştir bile. Kader, altı günlük bir zar atışıyla yazılır; sonra kırılır mükemmellik, evrenin dengesiyle birlikte. Ben ise yedinci günden beri seni seviyorum – sen, her şeyden ayrı, her şeyden önce. Shakespeare’in sorusu başka türlü sorulsa: Senin olmak ya da olmamak... İşte bütün mesele bu. Aynı cümlenin iki öznesi olana dek, kalemim, ellerim, suskunluğum hep senin. Ama sakın sırrını açığa vurma; kimseye bırakma izini. Çünkü aşk, bazen en güzel haliyle gizli kalır.