Hacı Bayram Veli

Anadolu’nun ruhunu ateşleyen bir sevda ateşi, yüzyıllar boyu Horasan’dan kopup gelen o kutsal ışığı taşıdı. Mevlana’nın, Yunus’un, Hacı Bektaş’ın izinden yürüyen Hacı Bayram da bu topraklara düşen o kıvılcımı büyüttü; gönülleri ısıttı, yolları aydınlattı. Tanpınar’ın deyişiyle, "bu toprakların saf çocuğu" olarak, insanlara sevginin derin sırrını açtı. Onun öğretisi, ruhun kendi içinde Allah’ı bulduğu bir murakabeydi; bir aşkın, bir bilmenin ve var olmanın hikâyesiydi. Öğrencisi Akşemseddin’le birlikte İstanbul’un fethine giden yolu açan da oydu. İnsanın içindeki o sessiz dönüşüm, taş ve topraktan şehirler kuran bir medeniyete dönüştü. "Bir şehre vardım, yapılırken gördüm / Ben de yapıldım, taş ve toprak arasında" dizeleriyle, varoluşun sırrını iki mısrada özetledi. Hacı Bayram, asırlardır süren bir iyilik kaynağı; alın terine saygıyı, dayanışmayı ve hiçbir kötülüğü küçümsememeyi öğreten bir rehber. Onun.