Hac

Paulo Coelho, Santiago de Compostela'ya vardığında, yorgun ama huzurlu bir yolculuğun izlerini taşıyordu. Pedrafita'dan kalkan otobüs, iki şehir arasındaki mesafeyi birkaç saatte katetmişti; oysa aynı yolu, Petrus'la birlikte yürüdükleri günlerde günler sürmüştü. Şimdi, Azize Yakov'un mezarına adımını atarken, Meryem Ana'nın deniz kabuklarına işlenmiş suretine bırakacağı hediyeyi düşünüyordu. Brezilya'ya dönüş bileti çoktan cebindeydi, ama önce yaşadıklarını kâğıda dökmek istiyordu. Ancak acele etmeyecekti; anılar, doğru zamanda, doğru sözcüklerle buluşmalıydı. Yolculuğun izleri, henüz tazeliğini korurken...