Güzeşte

Burgaz’ın sisli sokaklarında bir çocuk büyür; önce oyuncak bebeklerinin, ardından tuvaline düşen renklerin peşinden koşar. Sonra bir gün, Orhan Veli’nin dizelerinde kaybolur, Sait Faik’in gözünden balıkçı teknelerini izler. İstanbul, onun için sadece bir şehir değil, düşlerin iç içe geçtiği bir labirenttir. Bu roman, o küçük kızın gözünden şehrin büyümesini anlatıyor; sokakların, seslerin ve anıların nasıl da zamanla şekil değiştirdiğini. Her sayfada, geçmişin izleriyle bugünün hayalleri birleşiyor, sanki İstanbul’un kendisi bir hikâye anlatıyor.