Güzel Kaybettik

Hayatın o bitmek bilmeyen bekleyişinde, hep aynı yerde kalakaldık. Umut ettik, ama umutlarımızın peşinden koşanlar gelmedi. Gelecek dedikleri, aslında hiç gelmeyecek olanların, kaybolanların ve unutulanların gölgesinde şekillendi. Bu dünyada, soğuk ve karanlık koridorların duvarlarına yapışmış gölgeler gibiydik; bir fotoğrafın kenarına sıkıştırılmış, görünmez olmaya mahkûm detaylar. Sıkıcı bir dersin zorunlu figüranları, öğrenilmesi imkânsız bir hikâyenin yan karakterleri. Onlar vazgeçti. Bizse, her seferinde daha da derine batarak, kaybetmenin yeni yollarını keşfettik. Kaybettikçe güzelleşen bir yenilgiydi bizimki. Belki de en güzel kaybedenler biz olduk.