Güzel-iz

Resim, yalnızca tuvaldeki renkler ve çizgilerden ibaret değildir; aslında insanın iç dünyasını dışa vurduğu sessiz bir dildir. Her fırça darbesi, bir duygunun, bir düşüncenin izini sürer. Tıpkı yaşamımızda düzenlediğimiz her şey gibi –sayılar, kelimeler, giysiler– resim de bir düzen arayışının ürünüdür. Ancak bu düzen, benzetme ya da kıyaslama kaygısından uzaklaştıkça, doğallığını bulur. Herkesin kendine özgü bir anlatımı vardır; resim de tıpkı insan gibi, zamanla olgunlaşır, derinleşir. Bu yolculukta, sanatın sınırları kalkar, geriye sadece içten gelen bir ifade kalır. L. Sabah’ın kaleminden çıkan bu roman, resmin ve varoluşun kesiştiği noktada, insanın kendi izini sürme serüvenine ışık tutuyor.