Güz Klasiği

Sonbaharın solgun ışıkları altında geçen bu ince ama derinlikli roman, küçük bir kasabada unutulmaya yüz tutmuş bir aşkın izlerini sürüyor. Cevat Akkanat, kırık dökük anılarla örülü sayfalarda, zamanın acımasız akışına direnen duyguları ustaca işliyor. Kahramanların sessiz çığlıkları, sararmış yapraklar gibi dökülürken, geçmişle hesaplaşmanın ağırlığı her satırda hissediliyor. Yazar, sade ama etkileyici diliyle, kaybolan umutların ve yarım kalan sözlerin peşine düşüyor; okuyucuyu, kendi hatıralarının gölgesinde bir yolculuğa çıkarıyor. Kısacık bir okuma süresine sığdırdığı bu öykü, uzun süre zihinde yankılanacak türden.