Güvercinim Uyur mu

Rıfat Ilgaz’ın bu ince ama derinlikli romanı, güvercinlerin kanat çırpışları arasında saklı bir dünyayı gözler önüne seriyor. Sıradan bir kuşun ötesinde, insanın açgözlülüğünü ve doğaya zulmünü simgeleyen güvercinler, burada birer metafora dönüşüyor. Yazar, kanat uçlarında beliren o çelik yeşili parıltıyla, hem umudu hem de yıkımı anlatıyor. Kısa sayfalarına rağmen, her satırda hissedilen bir ağırlık var; sanki her cümle, sessiz bir çığlık gibi okuyucunun zihninde yankılanıyor. Ilgaz’ın keskin dili, güvercinlerin uçuşunu izlerken aslında insanın kendi karanlığına bakmasını sağlıyor. Sömürüye, doymak bilmez arzulara ve kayıtsızlığa karşı bir ayna tutuyor bu eser.