Güven (Cilt 1)

Rahmi’nin zihni, sorularla dolu bir labirent gibiydi. Türkiye Komünist Partisi’nde alınan desantralizasyon kararı, aslında bir özeleştiriden fazlasını talep ediyordu: yıllardır savundukları yolun yanlışlığını halka itiraf etmek. Ama bu, kolay mıydı? Komintern’in 1930’lardaki keskin tavrı, muhalefeti ezmişti; şimdiyse dengeler değişiyor, savaş bulutları toplanıyordu. Yedinci Kongre’de atılan adımlar, Kemalist iktidarı yeniden değerlendiriyordu: artık düşman değil, savaş karşıtı bir güç olarak görülüyordu. Oysa onlar hâlâ "kahrolsun burjuvazi" sloganları atıyordu. Acaba gerçekten habersiz miydiler, yoksa görmezden mi geliyorlardı? Geçmişin gölgesi, geleceğin belirsizliğiyle birleşince, yanıtlar da bulanıklaşıyordu.