Günlük

Oğuz Atay’ın yıllarca merak edilen, edebiyat dünyasının gizli kalmış köşelerinden birini açan günlüğü, okurunu yazarın iç dünyasında gezintiye çıkarıyor. İlk sayfadan itibaren, "Siz beni anlamadınız, o halde kendi kendime konuşacağım" dercesine başlayan bu notlar, yalnızca bir yazarın düşüncelerini değil, bir romanın doğuş hikâyesini de gözler önüne seriyor. *Oyunlarla Yaşayanlar*’ın satır aralarına sinen sancıları, kararsızlıkları ve arayışları, adeta bir atölye çalışmasının canlı tanığı oluyormuşsunuz gibi izliyorsunuz. Atay’ın kaleminden dökülenler, zaman zaman hüzünlü, bazen ironik, ama her daim samimi bir sesle okuru sarıyor. Edebiyatın arka planına ışık tutan bu metin, yazarın zihninde dolaşırken onunla birlikte düşünüp sorgulama fırsatı sunuyor.