Günleri Gıdıkla Şapşu

Sınıfın yeni öğrencisi Uğur, sıra arkadaşlığına pek de sıcak bakmıyor. Masanın ortasına kırmızı tebeşirle çizdiği çizgi, sanki bir sınır gibi ikiye bölüyor dünyasını. "Bu taraf benim ülkem," diyor, elindeki kalemle uyarırcasına dürtüp duruyor. Altmış gün daha böyle mi sürüp gidecek? Babasının eve dönmesi için saydığı her gün, içindeki sabrı biraz daha törpülüyor. Annesi ise "Günleri sayma, gıdıkla!" diye takılıyor sürekli. Peki ama nasıl gıdıklar insan zamanı? Aslında o, hayal gücü sınır tanımayan, kelimelerle dans etmeyi seven, matematikten "pekiyi" alıp duran ama ödevlerden hiç hazzetmeyen bir çocuk. Sözcük çorbasına bayılıyor, oyunbazlığıyla her anı renklendiriyor. Adı bile şapşalığının kanıtı sanki. Bu roman, onun dünyasına açılan kapıyı aralıyor; huysuz bir sıra arkadaşı, özlenen bir baba ve gülmekten kırılan günlerle dolu bir serüveni anlatıyor.