Güneşli Günler

Anadolu’ya varmak için nice dağları aştık, yolları tükettik; ne yağmurlar altında ıslandık ne de ayazda donduk. Ama bu topraklara ayak bastığımızdan beri yaşadıklarımız karşısında şaşkına döndük. Soğuktan titrerken, içimizi ısıtacak tek şeyin güneş olduğunu hatırladık – çünkü güneş, hayattır. Tarlamızda, dükkânımızda, okul sıralarında ya da mahkeme koridorlarında, bazen sıcağın da etkisiyle kendimizden geçtik, uykuya dalıverdik. Ta ki top sesleriyle irkilene kadar... Uyandığımızda gördük ki, başkaları bizim tarlalarımızı çoktan sürmüş, tohumlarımızı ekmiş. Artık ne uyku kaldı ne de huzur.