Güneşin Ağladığı Gün & Maraş 78 Katliamını Yaşayanlar Anlatıyor

O sabah gökyüzü, sanki acıyı kendi rengiyle taşıyordu. Güneş bile gözyaşlarını tutamamış, karanlığa bürünmüştü. Her yer sessizliğin ağırlığıyla inliyordu; sokaklar, evler, insanlar... Hepsi matem tutuyordu. Gözlerimi yukarı kaldırdığımda, güneşin de ağladığını fark ettim. O güne kadar böyle bir şey görmemiştim. Oysa o gün, gökyüzü de yeryüzüyle birlikte yas tutuyordu. Fikret Güneş’in kaleminden çıkan bu roman, Maraş’ta yaşanan o kara günün izlerini, hayatta kalanların dilinden aktarıyor. Acının, kaybın ve unutulmaya çalışılan gerçeğin peşine düşen bir anlatı. Her satırında, o günün sessiz çığlıkları yankılanıyor; her sayfasında, belleklere kazınan bir utanç ve hüzün var. Tarihin tozlu sayfalarında kaybolup gitmesine izin verilmeyen bir hikâye...