Güneş Koynunda Yıldızlar Besliyordu

İmam Cafer Sadık, karanlık bir dönemin ortasında, zulmün gölgesi altında bile ışığını söndürmeyen bir güneş gibiydi. Etrafında toplanan binlerce öğrenci, onun aşk ve ilim mektebinde beslenip serpildi; kimisi nur saçtı, kimisi ise bu nuru karartmaya çalıştı. Ne var ki, hakikat balçıkla örtülemedi. Yüzyıllar geçse de onun öğretileri taptaze kaldı, zihinleri aydınlatmaya, gönüllere hayat vermeye devam etti. O, unutulmak istenen peygamber yolunu zalimin yüzüne vura vura yeniden yeşertti. Bilginin bahçesinde açan güller, bugün de karanlıkta yol arayanlara rehber oluyor. Zulme inat, aşkla büyüyen yıldızlar, hâlâ gökyüzünde parlıyor.