Gün Sevincin Kavşağında

Feridun Andaç’ın kaleminden çıkan *Gün Sevincin Kavşağında*, okuru alışılmışın dışında bir öykü serüvenine davet ediyor. Her bir metin, yaşamın, zamanın ve dilin kesiştiği noktalarda şekillenirken, anlatıcının bakış açısıyla da yeniden biçimleniyor. Andaç, gerçek ile kurmacanın sınırlarında geziniyor; yaşananla yazılan, hayal edilenle kurgulanan arasındaki ince çizgiyi ustaca örüyor. Öyküler, bir deney alanı gibi işliyor; kurgusal gerçeklik ile yaşamın ta kendisi arasında gidip gelerek okuru insan ruhunun derinliklerine taşıyor. Yazar, yazma sürecini bir keşfe benzetiyor: İlk cümle, bir sözcük ya da imge, ardında yatanları açığa çıkaran bir anahtar gibi. Sonrası, yazının kendi akışına bırakılıyor; her cümle, bir sonrakini doğuruyor. Bu labirentvari anlatı, hem zamanın hem de sözün dönüşümüne tanıklık ettiriyor. Andaç’ın öyküleri, sadece okunan değil, aynı zamanda deneyimlenen metinler olarak öne çıkıyor.