Gün Görmemiş Düşler

Ayrılık, sadece gideni değil, geride kalanı da parçalar. Sen uzaklaştığında, benimle birlikte ne çok şeyi alıp götürdüğünü hiç düşündün mü? Yılların yorgunluğuna gömülmüş sevgiler, umutların çarmıha gerildiği anlar, tarlada ter döken işçilerin kahkahalarında gizlenen kaderin acımasız cilvesi... Hepsi seninle birlikte gitti. Şimdi sırtımda yokluğunun soğuk rüzgârı, kucaklaşamayan vedaların ağırlığı var. Ufkundaki yarım kalan hayallerin, görmezden gelinen çabaların yükü omuzlarımda. Seni düşündükçe kahraman oluyorum sanki, sensiz kaldığımda ise yenilmiş bir adam. İsyanım geceler boyu sürüyor, şafaklar çıplak ve acımasız doğuyor. Nisan yağmurları bile içimdeki sessiz gözyaşlarını kıskanıyor. Sen gittiğinde, benimle birlikte ben de yok oldum biraz.