Gün Akşamsızdır

Zamanın nabzı artık başka atıyor. Eskiden gün, güneşin ritmiyle başlar, alacakaranlığın kucağında son bulurdu. Şimdiyse saatlerin esiri olduk; sabahlar yapay ışıklarda doğuyor, geceler mesai bitiminden sonraya sarkıyor. Fatma Barbarosoğlu’nun sayfalarında, bu sonsuz "şimdi"nin içinde savrulan insanların hikâyesi var. Her biri, farkında olmadan akşamsız bir güne hapsolmuş; dünün izlerini taşıyan, yarının hayalini kuramayan. Çelebi’nin o eski sözü, "Gün akşamlıdır," diye fisıldar gibi, yazar da bu kaybolan dengeyi arıyor. Modern hayatın telaşında unuttuğumuz şey, belki de günün bir sonu olduğudur. Barbarosoğlu, bu unutuşun ağırlığını, sessiz bir isyanla satırlarına dökerken, okuyucuya da kendi zamanını sorgulatıyor.