Gülüşün Çürümüş Menteşesi

Savaşın gölgesinde solan sözcükler, dillerin arasında kaybolup giderken, anlam da unutulup gider. Ahmet Balad Coşkun’un *Gülüşün Çürümüş Menteşesi*, bu unutuşun izlerini sürüyor; Suriyeli, Ukraynalı, Afgan mültecilerin İstanbul sokaklarında, sınır kasabalarında, kiliselerde ve kamplarda kesişen hikâyelerini anlatıyor. Karakterler, rüyalarına sığınmak için gözlükleriyle uyurken, okur da gerçekle düş arasında kaybolan bir dünyaya adım atıyor. Yazar, savaşın acımasızlığını büyülü bir gerçeklikle harmanlayarak, göçün ve yıkımın izlerini puslu bir bakışla sunuyor. Haberlerde okunan bir satırın zihinde bıraktığı iz, bu romanın çıkış noktası. Anlatıcıların sesi bazen bir rüyanın sayıklamasına, bazen şiirsel bir monoloğa dönüşüyor. Hikâyeler iç içe geçerken, dinleyiciyle anlatıcı yer değiştiriyor; böylece olaylar çok boyutlu bir perspektif kazanıyor. Savaşın yıktığı hayatlar, göçün zorladığı kaderler, bir solukta.