Gülün Sırrı

Dedesinin bahçesinde, alacakaranlığın sessizliğinde fısıldar gibi konuşan bir ses duydu Yunus. Başını çevirdiğinde, yaşlı adamın güllerle dertleştiğini gördü. Sanki her bir çiçek canlı bir dostmuş gibi, onlara yalvarırcasına söyleniyordu: *"Siz olmazsanız, kim renklendirir bu dünyayı? Kim çağırır kuşları dallara, kim aydınlatır yürekleri?"* Yunus, dedesinin her zamanki köşesinde, her zamanki gibi kendisini beklediğini biliyordu. Ama bu kez, yaşlı adamın güllerle konuşmasına fırsat vermeden sordu: *"Dedeciğim, kiminle konuşuyorsun böyle?"* Gözleri hâlâ çiçeklerde, dedesi cevapladı: *"Güllerimle, evladım."* O an, Yunus'un yüreğinde bir şeyler kıpırdadı. Belki de sır, bu bahçede saklıydı.