Gül`ün Sevdası

Gönlünün derinliklerinde kopan fırtınaları, yalnızlığın sessiz çığlıklarına dönüştüren bir aşk hikâyesi bu. Sevdiğiyle bir ömür sürmek hayali, ellerin arasına sıkışan rüzgâr gibi kayıp giderken, geriye yalnızca hüzünlü dizeler kalmış. Akşamların efkârı, şarabın buruk tadında erir; her yudumda, her nefeste onun yokluğu daha da ağırlaşır. Bir zamanlar sazının tellerine dökmek istediği acılar, dağların ıssız yankılarında kaybolup gider. Bu dertler, belki de son durağı mezar olacak kadar kök salmıştır yüreğine. Safiye Gülcü’nün kaleminden dökülen bu sözler, aşkın ve ayrılığın acı tatlı izlerini taşır. Her satır, bir iç çekiş, her kelime, bir hasretin yankısıdır. Gül’ün sevdası, sadece bir isim değil; bir ömrün, bir hayalin, bir umudun izlerini sürmektir.