Güllerin Ardından

Deniz kenarındaki küçük bir atölyede, aynalar için çerçeve yapan bir adamın sessizliğiyle başlar her şey. Geçmişin ağırlığı omuzlarında, unutulmaz bir ayrılığın izleri yüreğinde, mavilikler çağırır onu. Dalgaların ritmiyle kırılan günler, kara bulutların gölgesinde kaybolur gider. Martıların çığlıkları, uzak deniz savaşlarının yankısı gibi çarpar kulaklarına; zaman durmuş, akşam bir türlü gelmek bilmemiştir. Yıldızlar sönük, güneşin ışığı soluk, gündüzün bereketi tükenmiştir artık. Geriye kalan, güllerin ve güneşlerin peşinden sürüklenen bir devrim umududur; yalnızlık, bekleyiş ve kırık bir hayalin izinde.