Gülkurusu ve İşkence Günceleri

Şairin yüreğindeki sancı, kendi sözleriyle kurduğu darağacında son nefesini vermeden önce okunabilecek bir itiraf yazabilmektir. Umursamazlıkla bilgece teslimiyet arasındaki o ince çizgi, onun için anlam taşımaz. Vicdanının ağır yükünü taşıyacak birini aramaz; yalnızlık onu korkutmasa da, sesini duyuracak bir muhatap bulamamanın hüznü içini kemirir. Tıpkı bir çocuğun annesine güvenle açtığı gibi, yargılanma korkusu olmadan her şeyi anlatmak ister, çünkü zaten hüküm çoktan verilmiştir. "İki hayat yaşadım ben, Biri hep daha çok sevildi, Öteki hep daha çok yaşandı..." *Gülkurusu ve İşkence Günceleri*, sadece Arif Bilir adıyla yazılmış şiirlerin bir derlemesi değil. Farklı isimler, farklı yüzler altında biriken düşüncelerin, duyguların, acıların ve umutların haritasıdır. Her satır, bir ruhun izini sürer; bazen Muhammed Yusuf Aktekin olur, bazen adı bilinmeyen nice kişilik... Hepsi, aynı yorgun ama direngen kalbin atışlarıdır.