Gülibik (Karton Kapak)

Köyün yoksul bir çocuğunun dünyasında, parayla alınan oyuncaklar yoktu. Tahta atlar, plastik arabalar ya da kurşun askerler onun hayalinde bile yer bulmazdı. Tek arkadaşı, kanatlarını her sabah gururla açan Gülibik adındaki horozdu. Bu horoz, ona sadece bir oyuncak değil, bir sırdaş, bir umut ışığıydı. Birlikte geçirdikleri günler, paylaştıkları sevinçler ve hüzünler, çocuğun yüreğinde iz bırakan anılara dönüştü. Okullarda ezberletilen bilgilerden çok daha kıymetli olan bir şey vardı: bir horozu sevebilmek. Çarpım tabloları, coğrafya bilgileri ya da hayvan türleri ne işe yarardı ki, eğer yürek bir canlıya sevgiyle bakmayı bilmiyorsa? Gülibik, bu sevginin en saf halini anlatıyordu. Belki de asıl öğrenilmesi gereken, bir horozun kanat çırpışında gizliydi.