Gül ve Telve

Seyhan Erözçelik, "Gül ve Telve"de kahve fincanının dibindeki gizemli dünyayı şiirin incelikli dokusuyla yeniden kuruyor. Falın sunduğu o tuhaf, gerçeküstü imgeler –uçan horozlar, tek boynuzlu figürler, ay ışığıyla yıkanan kadınlar– sıradan bir kehanet olmaktan çıkıp birer sanat eserine dönüşüyor. Yazar, falcıların o bildik sözlerini ("yol görünüyor", "kısmet var", "sıkıntı bitecek") bile şiirin ritmine ustaca yerleştirerek, hayatın kendisinin de aslında bir fal gibi okunabileceğini sezdiriyor. Geçmiş, şimdi ve gelecek, alınyazısının sisleri arasında kaybolurken, Erözçelik’in kaleminde gül, bir umut ışığına dönüşüyor. Sıradanlıkla hayalin arasına sıkışmış yaşamı, mistik bir dokunuşla aydınlatan bu çiçek, adeta kurtarıcı bir simgeye evriliyor. Kitap, gerçekliğin ötesinde bir gerçeklik arayışının izlerini sürerken, okuru da bu büyülü yolculuğa davet ediyor.