Gül Havarisi

Gecenin karanlığında kaybolan hikâyeler gibi, bu sayfalarda da unutulmuş sesler fısıldıyor. Kimse çıkrığı kuyuya bırakmayacak, kimse gözlerindeki bulutlu nehrin önüne geçemeyecek artık. Ateşine su taşıyan bir karınca bile yokken, yine de anlatacak bir şeyler var: boynuzlu geyiklerin görkemli yürüyüşünü, gebe kısrakların rüzgâr misali koşusunu, iki serçenin fısıldaşan aşkını... Köy çocuklarının ışıltılı bakışları, bir isyanın gürültüsünü andırıyor sanki. Sözcükler, sessizliğin içinde patlayan bir çığlık gibi yükseliyor bu kez.