Güfteden Besteye Akatay

Akatay, itirafın içindeki yükü hafifleteceğini sanmıştı; ne var ki yüreğindeki fırtına daha da şiddetlendi. Yerinden kalktı, adımlarını ağırlaştıran düşüncelerle mutfağa yöneldi. Bir bardak su doldurdu, dudaklarına götürmek üzereyken duraksadı. Camın içinde, Berna Hanım’ın gülümseyen yüzü belirdi ansızın. O çakır gözlerden yayılan sıcaklık, içini ürpertti. Elindeki bardak, parmaklarının arasından kayıp yere saçıldı. Soğuk suyun ve kırık camların arasında kendine geldiğinde, yüreğindeki karmaşa hâlâ taptazeydi. Akatay, bu anın ağırlığı altında ezilirken, geçmişin gölgesinin peşini bırakmayacağını bir kez daha hissetti.