Grizunun Kokusunu Almak

Georges Didi-Huberman, madencilerin tehlikeyi önceden sezmek için kullandığı o eski yöntemi anımsatarak başlıyor kitabına: Kafeslerdeki kuşların tüylerindeki en ufak kıpırtı, ölümcül grizu gazının varlığını ele verirdi. Peki ya felaketler, tarihsel çöküşler de böyle önceden sezilebilir mi? Yazar, bu soruyu Walter Benjamin’in tarih anlayışından Pasolini’nin sinemasına, İspanyol madencilerinin direnişine kadar uzanan bir yolculukta irdeliyor. Maden ocaklarının karanlığında çekilen filmler, işgal eylemlerine eşlik eden flamenko ezgileri, imgelerin zamanla kurduğu gizemli bağ... Hepsi, geçmişin ve bugünün patlamaya hazır gerginliğini anlamaya çalışan bir düşünce deneyinin parçaları. Didi-Huberman, sanatta, politikada ve bellekte felaketin izlerini sürerken, adeta tarihin "kokusunu almanın" imkânını sorguluyor.