Gözyaşlarım Ağlıyor

Gözyaşları bazen sessiz bir çığlık, bazen de yüreğin en derinindeki fırtınanın dışa vuran hali olur. Kudret Alkan’ın dizelerinde bu fırtına, kelimelere sığmayan bir duygunun peşine düşüyor. Hayatın tozlu yollarında yürürken, bazen ayaklarımızın altındaki toprak kayar; bazen de rüzgâr, geçmişin izlerini sürükleyip götürür. O anlarda, ne kadar saklansak da, gözyaşlarımız bizi ele verir. Bu kitap, aşkın ve acının sınırlarında gezinen bir yolculuk. Sevmek, belki de ruhun en saf ilacı; ama sevmenin bedeli, bazen sessiz bir hüzünle ödenir. Alkan, o hüzünle dans ederken, sözcüklerin yetmediği yerde susmayı, susmanın yetmediği yerde ise gözyaşlarına sığınmayı seçiyor. Hayat, bir nefes kadar kısa; o nefesin içindeyse, sevmekten başka çare yok. Kelimeler bazen kifayetsiz kalır, bazen de sonsuzluğun kapısını aralar. Bu dizelerde, o kapıdan sızan ışık, yüreğin en gizli köşelerini aydınlatıyor. Ağlamak, sadece bir.