Gözyaşındayım

Eylül, adeta sonbaharın hüznünü taşıyan bir isim gibi, yağmurlu bir gecede kundağına sarılı halde terk edilmiş. Ayşe’nin sıcak dostluğuyla ayakta kalmaya çalıştığı yetimhanede, sayısız kimsesiz çocuktan biri olarak büyüyor. Yuvasızlığın acı tadı damaklarında, sıcak bir kucak hasreti yüreğinde. Ta ki Deniz Mavisi’nin gizemli parıltısı gözlerine değene dek. Ezrak, ona "Mavi Adam" dediği, kalbinin en derinlerinde sakladığı güvensizlikleri bilmeden, umutla yaklaştığı adam. Eylül, Ezrak’ın ellerinde kanatlarının kırılmayacağına inanmak istiyor; ama geçmişin yaraları, geleceğe gölgesini düşürmeden durulmuyor. Sevginin ve yalnızlığın ince çizgisinde, kaybolmuş bir kuşun hikâyesi...