Gözlerin

Ela gözlerin, bir bakışta bin sır saklar gibi uzaklara dalar; ne anlatmak istediğini çözmekse imkânsız gibidir. O gözler ki, nazardan korunmak istercesine kirpiklerin ardına gizlenir, dile gelse neler söyleyeceğini düşünmeden edemez insan. İlk gördüğün andan beri kendinden geçmiş, beden gurbette, yürek ise sürgünde kalmış gibidir. Yılların özlemi, o gözlerin sıcaklığına duyulan hasrettir aslında. Hayal meyal seçilen silueti, unutulmaz gülüşü, ne mevsim değişirse değişsin hep aynı özlemi canlı tutar. Bahar mı, kış mı; fark etmez, o gözler bir türlü yola çıkmaz. Sanki bir ferman varmışçasına hükümler verir, geçen zamanı durdurur, derinliklerinde kaybolanları birbirine düşürür. Görenleri savaşa sürükleyen, bela getiren bir büyüsü vardır adeta. Çok şey anlatır o gözler, ama sen hep uzaklarda, derin ve sessiz. Tan yeliyle birlikte esen kokun, çöle düşen yağmur misali ıslatır yüreği. Her bakış, bir hikâye; her hikâye, bitmeyen bir özlemdir.