Görünmeyen Yönleriyle

Paris’in o dönemki edebiyat ve sanat dünyasının nabzı, 1917 baharlarında Café de Flore’nun sessiz köşelerinde atıyordu. Her çarşamba akşamı altıda, Guillaume Apollinaire burada dostlarını ağırlar, Blaise Cendrars, Max Jacob, Raoul Dufy ve André Breton gibi isimler sohbetlere katılırdı. O günlerin Flore’u, bugünkü kalabalığından uzak, adeta bir taşra kahvesi gibiydi; gürültüden uzak, samimi bir buluşma yeri. Remy de Gourmont bile gazete okumak için uğrardı buraya. Philippe Soupault, *Görünmeyen Yönleriyle*’de altmış altı yaşında kaleme aldığı anılarını bir araya getirirken, geçmişe duyduğu özlemi ve yazın yolculuğunun izlerini sürme arzusunu yansıtıyor. Marcel Proust’la tanışmasının öyküsünü, Georges Bernanos’la Rio ve Paris’te geçen konuşmalarını, James Joyce’un *Finnegan Uyanması* çevirisindeki titiz çalışmasını aktarırken, bir yandan da Apollinaire ve Cendrars’la olan dostluklarının izini sürüyor. Bu.