Görülmemiş Puroce

Köy hayatının bel kemiği sayılan üç sacayağı artık eskisi gibi işlemiyor: muhtar, imam, öğretmen. Muhtarlar üç kuruş maaşa mahkûm olmuş, imamlar tarikat ve ticaretin arasında kaybolmuş, öğretmenler ise köye uğramadan dönüp gidiyor. Peki, köyün sorunlarını kim çözecek? İşte tam bu noktada, alışılmışın dışında bir çözüm önerisi devreye giriyor: deliler. Neden deli? Çünkü deli, kalıpların dışında düşünür. Toplumun "normal" dediği sınırların ötesine geçer. Sevginin en yoğununu "deli gibi seviyorum" diye tarif ederiz; hızlı koşanı "deli gibi koşuyor" diye överiz. Tarihteki ilk girişimci sayılan Deli Dumrul, köprüden geçenden bir akçe, geçmeyenden on akçe alarak sistemin dışına çıkmıştı. Gönlümüz "deli gönül" olur coşunca, gençler "delikanlı" diye anılır cesaret kazandıkça. Atların en yiğidine bile "deli at" deriz. O halde, köyün sorunlarına çözüm ararken neden delilere kulak vermeyelim? Belki de ihtiyacımız olan, biraz delilik.