Görele Kırsal Ağızı

Doğu Karadeniz’in sesleri, sözcükleri ve söyleyiş biçimleri, yazı dilinden bambaşka bir dünyanın kapılarını aralar. Görele ve çevresindeki köylerde konuşulan ağız, bu zenginliğin en canlı örneklerinden biri. Aynı bölgede bile köyden köye değişen kelimeler, anlamlar ve telaffuzlar, dilin nasıl renklenip çeşitlendiğini gözler önüne serer. Bir yerde "gazma" denilen kazma, başka bir köyde "mel" olur; süzgeç kimi yerde "süzgeç", kimi yerde "ilistir" diye anılır. Trabzon’da "horon" derken Giresun’da "horan" demek, gelmek fiilinin "geliyu" ya da "geleyi" şeklinde söylenmesi, bu farklılıkların sadece küçük birer parçası. Ağızlar, tıpkı coğrafyanın kendisi gibi çeşitlilik barındırır. Nasıl ki Karadeniz’de fındık, Ege’de zeytin, İç Anadolu’da buğday yetişirse, diller de yaşadıkları topraklara özgü sesler ve kelimelerle şekillenir. Görele’nin kırsal ağızı da bu zenginliğin bir yansıması; kökleri derinlere uzanan,.