Gör Bağır

Fuat Sevimay’ın *Gör Bağır*’ı, parçalanmış hayatların bir araya getirilmeyi bekleyen kırık dökük halleriyle yüzleşiyor. Her biri kendi yalnızlığında debelenen karakterler, umursamazlıkla sarmalanmış bir dünyada nefes almaya çalışıyor. Aşk, acı, umut ve çaresizlik iç içe geçmiş; bazen bir bankanın ışıldayan tabelası, bazen mahallede yankılanan şarkılar, bazen de bir bakışın ardındaki sessizlikle anlatılıyor. Pandeminin gölgesinde bile inatla sürdürülen küçük mutluluklar, paramparça bir gerçekliğin ortasında titreşiyor. Sevimay, lafı dolandırmadan, doğrudan yüreğe dokunan bir dille yazıyor. İyisiyle kötüsüyle, kaybedeniyle kazananıyla, her biri kendi hikâyesini haykıran bu insanlar, aslında hepimizin içinde bir yerde saklı. Kimi zaman bir nişan atışı kadar sert, kimi zaman bir çocuk kahkahası kadar yalın. *Gör Bağır*, tamir edilmeyi bekleyen bir makinenin dişlileri gibi, birbirine geçmeye çalışan ama bir.