Gönül'den Bafra'm

Kibaroğlu Sineması'nın çarşamba günleri, mahallenin kadınlarına özel perdelerini açardı. Gönül'ün annesi, gezmeyi seven, cana yakın bir kadındı; komşu kızlarını toplayıp hep birlikte matineye götürürdü. Babaannesi ise sinemayı günah sayar, torununun bu alışkanlığına şiddetle karşı çıkardı. Ta ki İzmir'e, Gönül'lerin yanına gelene dek. O yıllarda tek kanallı siyah beyaz televizyonlar evlere yeni yeni giriyordu. Gümrük memuru olan damadı, yurt dışından getirdiği cihazla odanın köşesini aydınlatmıştı. Babaanne, ekrandaki görüntüleri görünce şaşkına döndü: "Demek sinema böyleymiş! Ne güzel, dur durak bilmeden izleyelim bari." Zeki Müren'in nağmeleri, "Kaçak" dizisinin heyecanı, onun yıllardır kapalı tuttuğu kapıları aralamıştı birden.