Gönül Penceresi

Sokakların sessizliğinde ansızın karşılaştığım o bakışlar, hâlâ içimde yankılanıyor. Ay ışığı saçlarına düşerken, dağılmış telleri arasında kaybolan umutları fark etmiştim. Yüreğindeki isyan, gökyüzü kadar geniş düşlerin peşinde koşarken bile beni hep uzakta tuttu. Yaklaştıkça uzaklaşan bir gölge gibiydin; ne söylesem boş, ne yapsam eksik. "Seven gelir, taze açmış gülü koklar," demişti bir bilge. Belki de senin için gelen, ben değildim. Küçük ama derin bir hikâye, kırık bir aşkın izlerini sürüyor.