Gönül Erlerinin Vasıfları

16. yüzyılın usta kalemlerinden Emirî’nin çevirisiyle günümüze ulaşan *Gönül Erlerinin Vasıfları*, aslında Çağatay şairi Hilâlî’nin Farsça mesnevisinin Türkçe yorumu. Emirî, eseri çevirirken sadık kalmak yerine özgür bir yaklaşım benimsemiş; kimi yerlerde metni genişletmiş, kimi yerlerde ise orijinalinden ayrılarak kendi yorumunu katmış. Hatta konunun derinleştiği bölümlerde, esere yirmiye yakın gazel ekleyerek anlatıma zenginlik kazandırmış. Hacca giden yolda karşılaştığı bir dostun övgüleriyle tanıdığı bu eseri, yıllar sonra yeniden ele almaya karar veren Emirî, yaşadığı dönemin karmaşasından uzaklaşmak isteyen gönüller için bir rehber niteliği taşıdığını düşünmüş. Hilâlî’nin dizelerindeki inceliği fark edince, kendi kaleminden süzülmüş bir versiyonunu sunma gereği duymuş. Yolculukların, iç hesaplaşmaların ve manevi arayışların izlerini taşıyan bu kitap, tasavvufun derin sularında gezdirirken bir yandan.