Gönül Bahçesi

Gönül Bahçesi, yüreğin en derin yaralarını kelimelere döken bir aşk ve hasret öyküsü. Sessiz çığlıkların, dökülemeyen gözyaşlarının arasında kaybolan bir adamın hikâyesi bu; gamla yoğrulmuş, hicranla kavrulmuş. Dilindeki sitem, gözlerindeki yaş, sabahın ilk ışıklarında solan çiçekler gibi taze, ama içindeki acı çoktan kanamış. Zulmün soğuk yüzü mü, yoksa hasretin yakıcı ateşi mi daha beter, bilemez olmuş artık. Gönlü, mum gibi eriyen hayallerin izinde; sevda, aklını başından almış, saçlarını savurmuş rüzgârda. Şahinin kapı eşiğinde yüz sürdüğü an, yüzünü ekşitme diyor, hoşgörüyle bak bu çılgınlığa. Çünkü Mecnun, aşktan habersiz olanın yüzünü nasıl görecek ki?