Gönül Bağı

Buket’in bakışları, ürkek bir ceylanın adımları gibi savruluyordu; gözleri bir masadan diğerine, bir daldan ötekine, sanki her an kaçacakmış gibi kaygıyla dolanıyordu. Boğazında düğümlenen bir huzursuzluk, eşarbının tellerini parmaklarında kıvırttıkça daha da belirginleşiyordu. Onu ilk gördüğü anda, rüyasında karşılaştığı o yüz olduğunu anlamıştı. O an, kalbinde yıllardır sönmeyen bir ateş alevlenmiş, tanıştıkları andan itibaren içini kemiren bir hasret başlamıştı. Artık ne geçmişi ne geleceği vardı; sadece o an, sadece Buket’in varlığıyla yanıp tutuşan bir yürek kalmıştı geriye.