Gönlüme Hû Düştü

Gece yarısının sessizliğinde, geçmişin gölgeleri zihnime üşüşürken, gençliğimin savrulan anlarını kâğıda döktüm. Çay bardağı boşalıp dolarken, kalemim sayfada dans ediyor, yüreğimdeki acıların izini sürüyordu. Yazdıklarım, yaşanmışlığın çıplak gerçekliğiyle beni sarstı; sanki her satır, geçmişin yükünü yeniden sırtıma yüklüyordu. Bu hikâye, sadece benim değil, hayatın darbeleriyle sarsılmış herkesin hikâyesiydi aslında. Sabahın ilk ışıklarıyla kendime geldiğimde, ezan sesleri semayı doldurmuştu. Pencereyi açtım; serin hava, içime dolan hüzünle karıştı. Masamda, bir tomar dolusu anı ve soğumuş bir çay bardağı duruyordu. Halit Ertuğrul, altmışı aşkın eserinde olduğu gibi, *Gönlüme Hû Düştü* ile de yürekleri kavuran bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Geçmişin izinde, acıyla yoğrulmuş bir hayatın sesine kulak vermek için...